WEEKEND 2012

In het voorjaar organiseert Joka een vormings- en ontspanningsweekend. Tijdens dat weekend verwelkomen we alle huidige en toekomstige Joka-leden. We organiseren enkele activiteiten zoals bijvoorbeeld pleinspelen, een showavond, een fuifje enzovoort, en enkele vormingsmomenten die een ruggensteun kunnen bieden tijdens een Joka-kamp.

PRAKTISCH

Wanneer:
Het Jokaweekend begint op vrijdagavond 24 februari 2012 en zal eindigen op zondagmiddag 26 februari 2012.
We verwachten iedereen ten laatste om 19u30 op de weekendplaats. Zondag 26 februari 2012 keren jullie als bejaarden terug naar huis omstreeks 15 uur.

Waar:
Sint-Pauluscentrum
Galgenstraat 36
3110 Rotselaar
Een kijkje nemen kan alvast op http://www.st-pauluscentrum.be/
Nadat je ingeschreven bent, krijg je nog een wegbeschrijving en een plan toegestuurd alsook de uitleg hoe je er geraakt met het openbaar vervoer.

Wat te doen?
Als je mee oud wil worden, schrijf je dan als de bliksem in voor dit weekend! De deelnameprijs voor het weekend is € 35. Hierin zit je verblijf, je eten, deelname aan de workshops en de andere activiteiten. Nadat je een overschrijving hebt gemaakt van het nodige bedrag op het rekeningnummer 799-5500551-71 met in de mededeling “Weekend Joka” + jouw naam ben je ingeschreven.

Inschrijven kan via dit webformulier

Noot: de drank ’s avonds zit niet in het inschrijvingsgeld; daarvoor vragen we je ter plaatse een kleine vergoeding. Ook je verplaatsing van en naar het weekend is niet in de deelnameprijs begrepen.
Nadat je bent ingeschreven, krijg je nog wat extra informatie van ons: een lijstje van zaken die je nodig kan hebben, een wegbeschrijving en extra achtergrondinformatie… En natuurlijk wat nodig is voor het trouwfeest op zaterdagavond.

VORMING & WORKSHOP

Tijdens het weekend is er de mogelijkheid om een vorming en een workshop te volgen. Bij inschrijving zal er gevraagd worden naar welke thema's je voorkeur gaat. We proberen je eerste voorkeur voorrang te geven, maar voor sommige vormingen en workshops is het aantal deelnemers beperkt.

Hier geven we een woordje uitleg bij de thema's van de vormingen en de workshops:

VORMING

Op kamp met ouderen: omgaan met dementerende ouderen
Op een goede manier omgaan met dementerende ouderen leer je door het veel te doen, door inzicht te verwerven in hun belevingswereld.Pasklare handleidingen zijn er niet. In de vorming gaan we aan de hand van realistische situaties mogelijke omgangsvormen bespreken en uitwerken.
Een vorming door Rita Van Loo

Op kamp met psychiatrische patiënten: kennismaking met de doelgroep en beeldvorming
We laten jullie kennismaken met het project ‘Te Gek?!’ van het psychiatrisch ziekenhuis Sint-Annendael uit Diest. We staan stil bij de vooroordelen die je misschien zelf hebt of die er zijn over de wereld van de psychiatrie. Daarnaast geven we in deze workshop een beeld van de diversiteit binnen de psychiatrie en enkele tips om activiteiten te geven op Jokakamp.
Een vorming door Luc Moyson

Op kamp met mensen met een beperking: handicap aan de beurt
Tijdens deze vorming staan we stil bij de leefwereld van personen met een beperking. Op een speelse wijze krijgen jullie een aantal themageretaleerde vragen voorgeschoteld: "Zijn personen met een beperking anders?", "Is er er een groot verschil tussen de leefwereld van personen met een beperking en de leefwereld van personen zonder een beperking?", ... Naast vragen krijgt iedere deelnemer ook een geheime opdracht: "Knipoop gedurende 5 seconden met 1 oog", "Doe alsof je de anderen niet verstaat", ... Zo leven jullie je in in de leefwereld van een persoon met een beperking.
Een vorming in samenwerking met CIS

WORKSHOP

Workshop 1: Vertellen van verhalen
WE VERTELLEN VERHALEN om

‘IETS’ TE VERTELLEN
IEMAND TE AMUSEREN
DE WERELD TE VERANDEREN
JE LIEF TE BETOVEREN
IETS TE ZEGGEN TE HEBBEN
JE WEG TE VINDEN NAAR DE ANDER
DE HEKS/TOVENAAR IN JEZELF TE ONTDEKKEN

In deze workshop gaan we op zoek naar wat mensen boeit in een verhaal. Naar wat ze willen horen en waarom ze willen luisteren. Hoe we spanning opbouwen EN waarom vertellen zo leuk is. En hiermee hebben we al enkele van de 5 w’s ontdekt; de waar, wie, wat, wanneer en waarom vragen die in elk verhaal moeten zitten. We spelen met woorden, improviseren samen en laten iets nieuws ontstaan. We werken met bestaande verhalen en sprookjes en verzinnen daar zo een en ander bij. Spelenderwijs en samen. En dan proberen we nog onze verhalen in het weekthema te steken: een heerlijk boeiende workshop waarin behoorlijk wat plezier wordt gemaakt.
Een vorming door Madeleine Nieuwlaat

Workshop 2: Tussend'oortjes - activiteiten tijdens dode momenten
Zitten jullie tijdens dode momenten met de handen in het haar door gebrek aan inspiratie? Dan is de ‘Tussend’oortjes’-workshop iets voor jullie! Een tafelmomentje, een leuke opwarmer, een verdeelspelletje: elk klein momentje dat jouw activiteit of kamp groots maakt komt aan bod!
Een vorming in samenwerking met Zin-d'erin(g)

KAMPTHEMA: HET LEVEN ZOALS HET IS: HET LEVEN

Een oorverdovende kreet. Vrijdag 24 februari, 19 uur. Mieke wordt geboren. Zelf weet ze nog niet goed wat haar overkomt, de temperatuur en atmosfeer hier buiten voelen nog vreemd. Haar vader neemt haar wat onwennig in zijn armen. Ons kersvers ouderpaar is dolgelukkig.
Familieleden, vrienden worden verwittigd. Het leven van Mieke wordt met plezier ingehuldigd.

Een jaar later zet Mieke grote stappen. Letterlijk en figuurlijk. Groot zijn haar eerste voetstapjes niet, eerder wat wankel en onzeker. Maar tegelijk begint ze ook woorden te vormen, namen te noemen, voorwerpen te herkennen. Haar ouders kijken met bewondering toe hoe snel hun kleintje evolueert.

Mieke is al vroeg beginnen spreken en dat merken we later ook. Ze is, zacht uitgedrukt, een mondige kleuter. Ze tatert maar en tatert maar. Ze beveelt de andere kleuters dat zij de prinses is en de anderen haar dienaren. Ze haalt ruzieschoppers uit elkaar en vertelt hen met overtuiging dat het “niet lief” is wat ze doen.

Op de lagere school amuseert Mieke zich te pletter. Ze heeft veel vrienden en vriendinnen, komt met elke rage van knikker tot jojo in contact en leert veel bij, zoals over maan, roos, vis.

Nu wordt Mieke groot, Mieke gaat naar de grote school. Haar eerste dag op het middelbaar is vreselijk. Bij binnenkomst in het grote gebouw ziet ze het in één oogopslag: haar boekentas is veel te groot. En zij veel te klein. Ze verdwaalt door de gangen, vergeet ‘mevrouw’ te zeggen in plaats van ‘jufke’ en die grote pubers duwen haar omver.
Elk begin is moeilijk, maar ook hier komt alles in orde. Mieke studeert sociale en technische wetenschappen, ze maakt hier vrienden voor het leven.


In deze periode krijgt Mieke het ook wat moeilijker. Dat schattige, lieve ouderpaar van weleer begint serieus op haar zenuwen te werken. “Mieke, wees niet zo opvliegend”, “Mieke, ruim je kamer eens op”, “Mieke doe dit”, “Mieke, doe dat”, het lijkt voor Mieke alsof ze nooit even hun mond kunnen houden. Je hoort het al, ons Mieke zit middenin haar puberteit.
Ze begint uit te gaan (en nog geen klein beetje), ze wordt voor de eerste keer verliefd, en een beetje later maakt ze ook kennis met de pijn van liefdesverdriet.
Op haar zestiende doet Mieke een Joka-kamp in een woonzorgcentrum. Dat bevalt haar goed!
En hupla, daar zij we al: Mieke wordt volwassen. Ze gaat naar de hogeschool en studeert daar maatschappelijk werk, want ze is heel begaan met iedereen. Op straat hielp ze al oude vrouwtjes met oversteken, gaf ze geld aan bedelaars en tikte ze onruststokers op de vingers. Ze is al altijd zo geweest. Later begint ze te werken in een asielcentrum.
Mieke leert in deze periode van haar leven een pracht van een man kennen: Ben. Na enkele vorige relaties voelt ze dat het hier klopt, dit is de man van haar leven. Ze begint een mooi verhaal met hem.

Rond haar dertigste vraagt hij haar ten huwelijk, waarop zij meteen een dolgelukkige ‘ja’ antwoordt.
Mieke en Ben trouwen op 25 februari, de mooiste dag van hun leven. Na de ceremonie volgt een knaller van een feest.
Niet veel later is Mieke zwanger. Het is een jongetje. Mieke en Ben zijn een even charmant ouderpaar als de ouders van Mieke waren. Het zoontje evolueert zelf ook, wordt een knappe man.
Tot dan was het altijd leuk, het ouder worden, het evolueren. Maar plots merkt Mieke dat ze toch wel heel oud aan het worden is. Haar eerste grijze haar komt tevoorschijn, er vormen zich rimpels rond haar mond. Haarkleuringen worden aangebracht, gezichtscrèmes gekocht. Haar man doet het anders, hij koopt zich een motor.
Maar al die aankopen helpen niet, ze kunnen niet meer ontkennen dat ze oud worden. Ze gaan beiden op pensioen, genieten daarin nog van hun kleinkinderen en elkaar, en uiteindelijk sterft Mieke op 26 februari. Ze sterft gelukkig, want ze had een pareltje van een leven.